Σκεφτομαι Ελληνικα, Αγοραζω Ελληνικα, Επιμενω Ελληνικα

06 Oct 2017 no comments mpoukiasychorio Categories UncategorizedTags ,

Σύμφωνα με κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια καμπάνια του τύπου “αγοράζετε τα εθνικά σας προϊόντα” για ένα κράτος, είναι απαγορευτική, μια και η διακίνηση αγαθών μέσα στην Ένωση είναι απολύτως ελεύθερη και χωρίς συνοριακά εμπόδια. Έτσι λοιπόν στην Ελλάδα μπορείς να βρεις απίθανα πράγματα που μπορεί να προέρχονται απ’ όλη την Ευρώπη. Πολλές φορές φθηνότερα από τα ελληνικά και αρκετές φορές καλύτερα από τα ελληνικά.

Εγώ όμως σαν ελεύθερος πολίτης δεν έχω καμία δέσμευση. Δεν είμαι κράτος, αλλά ούτε και παρακράτος. Σας προτρέπω λοιπόν μετά μανίας να προτιμάτε τα ελληνικά προϊόντα, ακόμα και εάν είναι λίγο ακριβότερα από τα ξένα, ακόμα και αν πολλές φορές τα ξένα είναι λίγο καλύτερα ποιοτικά. Θέλω να δείτε με προσοχή την προτροπή αυτή.

Αν αγοράσετε 1 κιλό λευκό τυρί άλμης από αγελαδινό γάλα φτιαγμένο στην Ολλανδία που λίγο έως πολύ η γεύση του είναι ίδια με της ελληνικής φέτας θα γλυτώσετε λίγα ευρώ μια και αυτό το τυρί είναι φθηνότερο από την ελληνική φέτα. Εκτός από το κέρδος του καταστήματος που το αγοράσατε που θα μείνει στην Ελλάδα όλα τα υπόλοιπα χρήματα θα φύγουν για την Ολλανδία. Ένα μέρος θα κρατήσει ο Ολλανδός εξαγωγέας, ένα άλλο μέρος το ολλανδικό τυροκομείο και μέσω αυτού κάποια θα πάνε στον Ολλανδό αγελαδοτρόφο και τον Ολλανδό έμπορο ζωοτροφών.

Και όλοι μαζί αυτοί το βραδάκι θα πίνουν μπύρες και σναπς εις υγείαν των Ελλήνων. Πάνε τα λεφτά αυτά χαθήκανε, είναι στις ολλανδικές τσέπες. Και κατ’ αντιστοιχίαν και για άλλα προϊόντα στις Γερμανικές τσέπες στις Γαλλικές, στις Ιταλικές κλπ. Αλλά εάν παίρνατε μια φέτα Ελασσόνας που απ’ όποια πλευρά και αν το δεις είναι ανώτερη από το λευκό τυρί της Ολλανδίας στην Ελασσόνα όταν θα παίρναν τις επιταγές έμποροι, τυροκόμοι και αγελαδάρηδες όλοι μαζί θα το γλεντούσαν με τσιπουράκια και παστές σαρδέλες και με αυτά τα χρηματάκια θα ζούσαν τις οικογένειές τους. Και αν περίσσευε και τίποτε θα κάναν και καμία επενδυσούλα. Από μηχάνημα στο τυροκομείο μέχρι καναπέ στο σπίτι. Θα δούλευε το σύστημα και τα λεφτά θα μένανε στις δικές μας τσέπες.

Όταν πάω στο σούπερ μάρκετ θέλω να έχω το χρόνο μου, κοιτάω διεξοδικά τις ετικέτες. Όταν διαβάζω πάνω στα κουτιά «παρασκευάζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση» σαν ηλεκτρισμό να έχει το κουτί , φεύγει και ξαναμπαίνει στο ράφι. Όταν βλέπω παρασκευάζεται στην Ελλάδα το ρίχνω στο καρότσι μου. Και όταν πάω στον πάγκο του χασάπη, τον ρωτάω επιθετικά

Έχετε ελληνικό χοιρινό ;

Και τότε μόνο το ψωνίζω εάν έχει.

Πήγα πριν λίγες μέρες σε ελληνικής ιδιοκτησίας σούπερ μάρκετ και στο κρεοπωλείο δεν είχε τίποτα ελληνικό. Όλα από την φίλη Ολλανδία, μια κουτσουλιά κράτος και εξάγει γουρούνια σε όλο τον κόσμο. Και εμείς με τέτοια κτηνοτροφική παράδοση να αγοράζουμε από το εξωτερικό. Καλά να πάθουμε.

Αν και λαχταράω το camamber, το αληθινό ροκφόρ και την παρμεζάνα, τα έχω απαρνηθεί εδώ και χρόνια. Είμαι ο πρώτος ενός νέου είδους γκουρμέ που θα τον ονομάσω ελληνογκουρμέ. Διαλέγω με προσοχή το κασέρι μου, ξέρω ποιος είναι ο καλύτερος φούρνος για κριθαροκουλούρες στα Χανιά, ξέρω ποιος κάνει το καλύτερο σαλάμι στη Λευκάδα, ξέρω και εκτιμώ πολύ το προσιούτο Ευρυτανίας, τα μήλα και τις πατάτες Τριπόλεως, spountes παρακαλώ που γίνονται πολύ νόστιμες στο φούρνο. Όταν με πιάσουν κρίσεις γκουρμενδισμού παίρνω καπνιστό σκουμπρί από την Κομοτηνή, αυγοτάραχο από το Μεσολόγγι, καπνιστά μύδια , επτάζυμο ψωμί από το φούρνο μου, βιολογικό κατσικίσιο βούτυρο από το Βόλο και φακές από την Εγκλωβή της Λευκάδας. Τύφλα να έχουν οι μεζέδες του εξωτερικού.

Για αυτό εγω προμηθεύομαι για το σπίτι, αλλα και τα καταστήματά μου”Μπουκιά και Συχώριο” μονο Ελληνικά προϊόντα. Έτσι, ξέρω ότι αγοράζω κάτι που θα οφελήσει πολλαπλά και εμένα όλους μας.